Magandang umaga, hapon at gabi sa inyong lahat san mang lupalop ng mundo kayo naroroon!
Matagal tagal ko din pinag-isipan ang paglilipat ko ng bahay from blogspot to worpress. Nandyan yung kalikutin ko ang wordpress para malaman ko ang mga kakaibang features nito, magpabago bago ng account hanggang mahuli ng pari ( bakit ba sa tuwing nagsisinungaling ako lagi naman akong nahuhuli? toink!). Di ko naman kasi alam na may built-in IP reader ang wordpress, bwahahaha! Dito naiba ang wordress sa blogspot (matapos mag enjoy sa blogspot siniraan na, hehehe).
Mga kapatid ko sa blogsphere, ito na po ang inyong lingkod sumasakay sa inyong pandaigdigang wordpress kampanya (si Bro. Bluep ata ang nag invite sa akin). Sad to say, iniwan ko na rin ang gitara ko sa kabilang bahay, kasi wala ng mapaglagyan dito sa aking bagong nilipatan. Bukod pa dun, ayoko na ng view ng singgit ko sa rooftop.
Silence ang naging tema ng aking pahina ngayon sa kadahilanang... (itanong nyo sa mga seminarista yan at may alam sila dyan. Pigain nyo at magsasabi din yan later on, hehe!). Patuloy ang pagkabog at pagtalbok ng puso ko kasi ang blogging ay itinuturing kong isang form ng evangelization. Ang aking pahina ay makikita sa baba. Paki click na lang po sa mga iba pang detalye ng bakuran ko.
Salamat po at magkitakitz sa mata!

our beloved ate from johannesburg
(From left to right) nephew, jun; my sister, sr. marlene; ako ; my brother; fr. glen 
Ang simbang gabi sa Quiapo at sa U.S.T open field ang tanging nagpapaalala sa akin ng masayang Christmas kasama sila. Bilang isang probinsyanong bata, Jollibee ang natatanging fastfood na sikat sa akin. Chicken joy, Ice cream na may putik sa ibabaw as what I called it during my childhood days (sundae with choco toppings) at French fries ang aking fave during that time (maiba naman para it sounds sosyal). Kahit di ko na kaya isubo, kinakaya ko pa rin kasi walang Jollibe sa probinsya at ang pasko ay dumarating lang isang beses sa isang taon (ganun ako katakaw). Malaking bahagi sa buhay ko ang SM carriedo sa Sta. Cruz, alam mo kung bakit? Yan ang malaking airconditioned room na alam ko sa tuwing naiinitan ako. Once na pinasok na ako dyan ramdam ko ang amoy ng Manila, hahahahaha! Kakaibang feeling ang nasa loob ko. Feeling na bibilhan ka ng mga bagay na gusto mo (ewan ko ba! kasi pagsinabi ko agad naman natataranta ang mga ate ko at bili din sila agad) dahil kaya ako ang bunso o dahil love lang nila ako? Yun ang sigurado! Naaalala ko nung time na malapit ng mamatay ang papa naming. He made sure na okey ang bunso ( ako yun). He let our ate promise na pagtatapusin ako ng schooling until maka graduate. Our eldest made a vow to our father na gagawin nya yun. Kaya si bunso tuwing nagtatampo laging dahilan “mumultohin kayo ni papa at mama” (kakatuwa ang buhay bata) kaya love ko talaga ang mga kapatid ko at di ko sila pwedeng iwan kahit may asawa na ako (package deal ang drama).






The municipality of Al Khobar was founded in 1942, prompted by the discovery of oil and the ensuing development of commercial activity.
The modern city of Al Khobar is a flourishing centre of international trade, with many examples of both contemporary Arabic and western architecture.
On the 8th May 1913 His Majesty King Abdulaziz Ibn Abdul Rehman Al Saud captured the Ottoman garrison at Al Hasa, which surrendered the following day. King Abdulaziz subsequently recaptured Qatif and having guaranteed their safe passage deported the Ottoman Governor and occupying forces.





Probably the most spectacular road construction project of all has been the building of the King Fahd Causeway, connecting the Saudi Arabian mainland with the island of Bahrain. On 11th November, 1982, the cornerstone of the bridge was jointly placed by King Fahd and the then ruler of Bahrain, Sheikh Isa Bin Salman Al-Khalifa. This is a four-lane highway, 25 meters (82 feet) wide and about 16 miles (26 kilometers) long. Building works, costing US $ 1.2 billion, financed entirely by the Kingdom of Saudi Arabia, were completed in 1986 (1406/07 AH) and the Causeway was opened to traffic at the end of that year. It is one of the most expensive bridges in the world. A man-made island at the midway point of the causeway provides fantastic views of the surrounding ocean. In 2001, 2.7 million cars, carrying over 10 million passengers, had used this causeway. The Ministry of Communications is currently completing a number of dual carriageways linking various cities. Equipped with all necessary facilities, the causeway serves to facilitate the flow of traffic between the two countries and to strengthen relations between them. 










